Galizarte

Feira Puro Arte 2009

2009-02-03T10:52:00.000-08:00

Feira Puro Arte

Fai algunhas semanas, deuse en Vigo un dos grandes acontecementos, en canto á arte contemporánea que se está a realizar, tanto en Galicia coma España ou mesmo Europa. A Feira Puro Arte 2009 reuniu a máis de 50 galerías nas que poidemos observar algún dos mellores traballos artísticos que se están a producir. Descartando os problemas de acceso ao recinto, a feira estaba moi ben organizada, cunha recepción na que ao pasar por unha alfombra vermella un chegaba a un espazo amplo no que os pasillos te levaban a soñar entre a diversidade de cores. Xa na entrada do recinto atopámonos con un tributo a Luis Caruncho, un dos artistas contemporáneos galegos que máis repercusión tivo polas diversas galerías, museos e círculos de arte pola súa plástica persoal dominada pola xeometría e a claridade. Aos dous lados tíñamos un sinfín de seleccións artísticas, algunhas xa espostas en Estampa, coma a obra de Cristina Moroño, na que a arte dixital e o gravado combínanse para formar esbeltas figuras que chaman ao espectador. Tamén un tiña a oportunidade de achegarse as novas propostas dos novos talentos coma no caso de 5 Punto Zero, un colectivo de artistas que intentan facerse un oco mesturando as artes dixitais coas plásticas, introducindo as novas tecnoloxías no mundo do óleo o reintroducindo a figura do vinilo. Ademáis de isto tamén había obras que atraían ao público pola traxectoria dun artista como as fotos que fixeron a Madonna na súa mocidade ou a obra máis cara da exposición, que neste caso correspondía a Barceló. A xente percorría estos pequenos laberintos ollando os centos de cores, técnicas, lugares chegando a mesturar a realidade coa creatividade e espiritualidade do artista. Ao final, a feira foi un rotundo éxito no que as artes e a creatividade tentan non morrer no intento. Esperemos que o ano que ven volte a ser un escaparate da arte galega e do exterior, un centro de reunión entre o público e os artistas.

Francisco Porto

Coordinador do Proxecto Cultural 12 lúas, Internet e Creative Commons.

Feria Puro Arte 2009

Hace algunas semanas, se dió lugar en Vigo uno de los grandes acontecimientos,en cuanto al arte contemporánea que se está a realizar, tanto en Galicia como España o la misma Europa. La Feria Puro Arte 2009 reunió a más de 50 galerías en las que pudimos observar alguno de los mejores trabajos artísticos que se están a producir. Descartando los problemas de acceso al recinto, la feria estaba muy bien organizada, con una recepción en la que al pasar por una alfombra roja, cada uno llegaba a un espacio amplio en el que los pasillos te llevaban a soñar entre la gran diversidad de colores. Situados a la entrada del recinto, nos encontramos ocn un tributo a Luís Caruncho, uno de los artistas contemporáneos gallegos que más repercusión tuvo por las galerías, museos y círculos de arte por su plástica personal dominada por la geometría y la claridad. A los dos lados teníamos un sinfín de selecciones artísticas, algunas de ellas ya presentadas en Estampa, como la obra de Cristina Moroño, en la que el arte digital y el grabado confluyen para formar esbeltas figuras que llaman la atención del espectador. También uno tenía la oportunidad de acercarse a las nuevas propuestas de los nuevos talentos como en el caso de 5 Punto Zero, un colectivo de artistas que intentan hacerse un hueco mezclando las artes digitales con las plásticas, introduciendo las nuevas tecnologías al óleo o reintroduciendo la figura del vinilo. Además de todo esto también había obras que atraían otro tipo de público como las fotos que hicieron a Madonna en su juventud o la obra más cara de la exposición, que en este caso pertenecía a Barceló. La gente dispersa entre estos pequeños laberintos ojeaba los cientos de colores, técnicas, lugares, etc. llegando a mezclar la realidad con la creatividad y espiritualidad del artista. Al final, la feria fue un rotundo éxito en el que las artes y la creatividad intentan no morir en el intento. Esperemos que el año que viene vuelva a ser un escaparate del arte gallego y del exterior, un centro de reunión entre el público y los artistas.

Francisco Porto

Coordinador del Proyecto Cultural 12 lúas, Internet y Creative Commons.

Héctor Francesch

2008-11-25T10:08:00.000-08:00

Héctor Francesch cuns inicios autodidactas deixanos as súas innovadoras imaxes que van costruíndo paso a paso a súa inquedante personalidade. O mundo da publicidade rodea a este xoven artista, envolvéndoo no papel dos sugus, os xoguetes de Playmobil, a burbuxeante Coca-Cola ou as montañas do Cola Cao.

Coas súas obras, Francesch tenta ser crítico co mundo no que vive, ou como di el no mundo e época que lle tocou vivir. Dándolle unha volta de rosca a relixión, política e o consumismo.

No mundo da serigrafía é no que atopa a súa maior realización conseguindo unha iconoloxía moi persoal sen deixar unha pegada poética na súa obra que nos fan imaxinar e fantasear con outros mundos, con outras vidas...

Hartismo

2008-10-21T08:21:00.000-07:00

O Hartismo, chamado polos tres tenores a anti-anti-arte. Pero logo din que a arte é de todos. Como din os máis vellos, "a ver, en que quedamos", pois quedamos da seguinte maneira. Un antigo amigo da arte un día chegou a un museo e deixou plasmados a tódolos aqueles que pasaron pola sala ao ver aquel esperpento un urinario no medio dunha sala; algúns deles pregunáronse: "¿a quen se lle ocorrería?", outros "¿os baños do museo son estes?" e outros questionábanse "pero, ¿isto é arte?". Este home chamábase Marcel Duchamp creador da obra "A Fonte" que firmou baixo o nome de R.Mutt. 50 anos máis tarde moita xente aínda non entende a súa obra. Algúns deles son chamados hartistas, un grupo de tres guerreiros do anti-anti-arte, seguidores do stuckism, radical e controvertido grupo artístico creado en 1999 por Charles Thomson e Billy Childish. Agora a xente de a pé mira cara o arte contemporáneo e segue a preguntarse: "pero, ¿iso é arte?". Pregunta que tal vez vai dirixido cara un mesmo e cara a historia. Cara un mesmo desde o punto de partida de que as humanidades quedaron relevadas para un grupo moi reducido, donde a historia é mellor enterrala e o interés pola creatividade e a evolución son tratadas como frikismo. Pero tentando chegar un pouco máis alá e logo ¿Vincent Van Gogh, por exemplo, era entendido pola sociedade do seu tempo?.

¿Podo dicir unha palabra?

2008-10-07T03:32:00.000-07:00

¿Podo dicir unha palabra?

“¿Podo dicir unha palabra?” ; asi comezaba o preestreo do filme en 3D “Dinosaurios 3D. Xigantes da Patagonia”. Ante toda a expectación dos blogueiros convocados ó evento, o rapaz situado nas primeiras ringleiras do centro alzaba a man para tentar experimentar aquilo que algúns a veces esquecemos: a inxenuidade, a ilusión e a curiosidade. O cativo coa súa man alzada non pasaba desapercibido ante a mirada de anteollos plastificados de cores para ver máis tarde a película. O seu pai tentaba baixarlle a man pero él seguia a erguela, a tentar ser escoitado por unha multitude adulta que na maioría dos casos non tiña tanta curiosidade senón que era outro deses eventos que serven para cear un pouco e beber algo de viño antes de ir para a cama o ver máis tarde na caixa un “Gran Hermano” ou un novo circus televisivo. Pero o neno continuaba coa sua teima, tentaba chegar ao ceo coa súa man, aínda que era despreciado polos sons da experiencia de Blake.

O espectáculo comezou, apagáronse as luces, e o enxebre comezou a tridemensionarse, ata chegar ó prólogo da emisión cinéfila. Uns minutos de risas e gracias dos dinosaurios astronautas que os sons da inociencia querían ver e escoitar. Debuxos animados contadores de contos, historias e feitizos. Ó rematar e case deseguido comezou o documental donde dunha maneira escueta falou dos diferentes tipos de dinosaurios, como apareceron e chegaron a desaparecer.

Pero o raparigo durante o acto saltou, vibrou e ata apretou ao seu pai pensando que o realismo do 3D o ía trabar coas súas largas e afiadas fouces. Fouces blogueiras as que asolaron a mesa que estratexicamente colocada estaba na entrada dunha das 22 salas acondicionadas para a proxección en 3D. Novos dinosaurios que desfixeron en 3 dentadas todo o que alí había ...

O rapaz un dos primeiros de alonxarse dos devoradores, dixo: “ lévome as gafas”. Tal vez, para poder ver aquelas dimensións que non vemos sen elas ...

Balconadas Premiadas 2008

2008-09-26T04:16:00.001-07:00

Premios Balconadas 2008

2008-09-21T13:39:00.001-07:00

José Rincón é o novo gañador das Balconadas 2008. Pedro Galilea introduxo o acto cunha lembranza ó orixe e desenrolo das Balconadas ó longo dos tempos,

2008-09-03T11:55:00.000-07:00

Galizarte

2008-09-03T11:52:00.000-07:00

Unha nova páxina donde se conversará sobre os novos actos culturais de Galicia. A primeira viaxe será a Betanzos donde todo o mes de setembro pódense ver as Balconadas.